Tak naprawdę nie znam się na polityce, jestem tylko biernym obserwatorem. I z moich obserwacji wynika, że to partia/koalicja rządząca musi mieć swój program, a opozycja nie. Opozycja neguje to, co robi lub oświadcza rząd. W ten sposób kółeczko się kręci i wszyscy się świetnie bawią, raz będąc z jednej strony, innym razem z drugiej. Oczywiście pojawiają się nowe twarze, ale to jest tylko mały procent całości który i tak niczego nie jest w stanie zmienić.

Zadajmy sobie więc pytanie, czy tak to powinno wyglądać? Chyba nie. Być może znowu popełniam błąd licząc na osobę która jest w opozycji. Chcę jednak wierzyć, że Pan Janusz Korwin Mikke jest osobą prawdomówną. Faktem jest natomiast, że program jego partii sprzed 20 lat nie różni się za bardzo od tego dzisiejszego. Czy nie o to chodzi w polityce? Czy polityk powinien być najemnikiem który zagłosuje tak żeby utrzymać się przy korycie, czy powinien mieć swoje niezmienne poglądy i ich bronić, nawet jeśli przez 19 lat z tymi poglądami nie może wejść do Sejmu?

Spójrzmy prawdzie w oczy. Polska się rozsypuje. Żyjemy ciągle w kraju postkomunistycznym, niestety. Ten postkomunizm powinien trwać kilka lat, a trwa nieprzerwanie od 1989 roku. Mydli nam się oczy demokracją i wolnym rynkiem, ale przepisy prawne tego kraju nie pozwalają nam w pełni wykorzystać ich uroków. A interes w tym mają najbogatsi i najbardziej wpływowi Polacy oraz politycy którzy są ich pionkami. Tak naprawdę to oni decydują o tym jak wygląda Polska. I tak naprawdę mało ich obchodzi jak wygląda, dopóki sami żyją ponad stan.

Namawiam do wszelkich akcji na rzecz wzrostu popularności Janusza Korwina Mikke, bo tak naprawdę to popularność jest kluczem do sukcesu. Gorzej już chyba w naszym kraju być nie może, ale dopóki trwa wymiana stołków na Wiejskiej to na pewno nie będzie lepiej. Serce mnie zabolało, gdy usłyszałem o programie partii Janusza Palikota. Tak wielu podobieństw do Kongresu Nowej Prawicy nie miał nikt. A mimo to ludzie o tym nie wiedzieli. Głosowali na Palikota bo robił w okół siebie szum, bo już wcześniej go kojarzyli. Z tym że jest to kolejny najemnik, najpierw w PO, teraz we własnej opozycyjnej partii która już na dobre zadomowiła się w Sejmie i dała się wciągnąć w zabawę o nazwie polska scena polityczna. Szkoda.

03.01. Waszyngton (PAP) – Stany Zjednoczone poinformowały, że w dalszym ciągu – mimo gróźb Iranu – będą wysyłały do Zatoki Perskiej swoje grupy uderzeniowe z lotniskowcem, i że „dyslokacja amerykańskich okrętów w Zatoce będzie trwała, jak się to dzieje od dziesięcioleci”.

Polska Agencja Prasowa

Ciekawa sprawa z tymi Amerykanami. Oczywiście prawdą jest, że w okolicach Zatoki Perskiej nie jest zbyt bezpiecznie, ale podejrzewam, że gdyby miało dojść do poważniejszego konfliktu, to obecność Amerykanów na nikim nie robiłaby wrażenia. Jeśli znajdzie się dobry powód do wojny, to ona i tak wybuchnie, niezależnie od tego czy będą tam amerykańskie okręty czy nie.

Spójrzmy jednak na to z innej strony. Amerykanie czerpią korzyści (mniejsze lub większe) nie tylko z tamtejszych dóbr naturalnych. Przede wszystkim chodzi o to, żeby ciągle produkować nowe okręty, samoloty, pojazdy i aby gdzieś je wysłać. W ten sposób gospodarkę niemiecką rozkręcił już 80 lat temu niejaki Adolf Hitler. Dzisiaj Amerykanie robią to samo. W zasadzie nie od dziś, ale od dawna.

Uważam że w taki sam sposób możnaby potraktować naszą gospodarkę. Zaangażować się w jakiś konflikt, np. wyzwolenie Tybetu.  Będzie to nielada wyzwanie, dlatego potrzeba nam solidnego wojska. Dajmy sobie 10 lat na dozbrojenie. Przy okazji powstanie tysiące miejsc pracy, po prostu żyłoby nam się lepiej. No i zrobimy coś pożytecznego dla świata.

- Hańba! Zdrada! – pokrzykiwali obserwujący obrady rady miasta przedstawiciele stowarzyszeń katolickich. Mimo to i prób storpedowania pomysłu przez prawicowych radnych, pomysł dofinansowania zabiegów in vitro został zaakceptowany. A wraz z nim cały budżet Częstochowy na 2012 r.

http://czestochowa.gazeta.pl/czestochowa/1,35271,10887864,Czestochowa_dofinansuje_in_vitro_jako_pierwsze_miasto.html

Trudno jednoznacznie stwierdzić czy dofinansowanie in vitro to dobry pomysł. Z jednej strony dla wielu niezamożnych osób in vitro to jedyna możliwość posiadania dzieci, jednak z drugiej strony można poddać pod wątpliwość sens dofinansowań w ogóle.

Spór ten jest o tyle cenniejszy, ponieważ ukazuje nieco więcej niż tylko sam stosunek do sztucznego zapłodnienia poszczególnych grup ludzi. Mnie in vitro nie dotyczy, więc nie czuję obowiązku, potrzeby ani nawet chęci wypowiadania się na ten temat i zmuszania innych do tego żeby mnie słuchali. Taką potrzebę czują za to zagorzali katolicy. Przykro mi to stwierdzić, ale ambicje tych osób są chore. Dlaczego? Ponieważ większości z nich in vitro również nie dotyczy, a mimo to chcieliby decydować o losie osób o których Bóg zdaje się zapomniał.

Zresztą, tak było zawsze i na długo tak pozostanie. Moje pisanie nic tutaj nie zmieni. Nie zmienia to faktu, że za każdym razem jestem zdumiony gdy czytam takie rewelacje. Środowiska katolickie mają skłonności totalitarne. Przecież to totalitaryzm narzuca innym sposób w jaki mają żyć. Jeśli in vitro jest legalne i dofinansowywane to ja mogę z niego skorzystać. Ale jeśli jestem katolikiem i moje przekonania mi na to nie pozwalają, to nikt mnie do tego nie zmusi. Wmawiamy sobie że żyjemy w wolnym kraju, ale to kłamstwo. Chcemy zniewolić samych siebie. Natomiast religia to nie polityka i zupełnie nierozumiem komentarza kurii metropilitalnej.

Stanowisko Kościoła w tej sprawie jest dla mnie jak najbardziej zrozumiałe. Wszelki rozwój umysłowy czy naukowy sprawia, że wierzących w jedynego Boga jest coraz mniej. Niestety ci najmądrzejsi w Watykanie nie zrozumieli jeszcze, że tego rozwoju nie da się zatrzymać. Nie da się również w nieskończoność okłamywać ludzi, tym bardziej w dobie telewizji, gazet, internetu.

Inną sprawą jest, że decyzja o dofinansowaniu in vitro do prawdopodobnie populistyczna zagrywka Krzysztofa Matyjaszczyka. Częstochowa mimo że kojarzona głównie wiadomo z czym, tak naprawdę jest normalnym miastem w którym żyją normalni ludzie. Tych zagorzałych katolickich fanatyków jest niewielu. Po prostu krzyczą najgłośniej i sprawiają wrażenie silnej i licznej grupy. To tylko pozory. Częstochowianie chyba szybciej niż reszta Polaków doszli do tego, że do religii również trzeba mieć pewien dystans. Można wierzyć, ale nie trzeba do tego zmuszać innych, bo wiara jest sferą intymną każdego człowieka. To tak jakby osobę heteroseksualną namawiać do homoseksualizmu.

Mimo obietnic, że nie będzie przyjmował funduszy na swoje kampanie wyborcze od lobbystów, prezydent USA Barack Obama korzysta z usług swych wpływowych zwolenników związanych z lobbingiem – podał „New York Times”.

Źródło: http://fakty.interia.pl/swiat/news/obama-zebral-miliony-na-kampanie-a-obiecywal,1714720

Raptem 4 dni temu pisałem:

Nasz los leży w rękach ludzi, którzy nas okłamują. To smutne.

Nie miejmy złudzeń. Wyborów nie wygrywa ten kto ma najlepszy program, tylko ten kto ma najwięcej kasy. Wygraną dzisiaj można kupić. A największym ułatwieniem jest ustrój demokratyczny. Miejmy świadomość, że więcej jest ludzi głupich niż mądrych. I właśnie ta większość, na podstawie billboardów, ulotek i reklamówek decyduje o losie mniejszości.

A kółko dalej się kręci. Niby mamy kapitalizm, ale państwo musi mieć swój skarb i okrada przedsiębiorców. Niby mamy demokrację, ale ogromne środki finansowe pozwalają sterować ludźmi. I nadal wszyscy udają, że wszystko jest w porządku. Nie jest.

Prezydent Francji Nicolas Sarkozy powiedział w czwartek we francuskiej telewizji, że podczas środowego szczytu brukselskiego podjęto decyzje, które pozwoliły uniknąć katastrofy nie tylko w Europie, ale i na całym świecie.

Źródło: http://fakty.interia.pl/swiat/news/sarkozy-uniknelismy-globalnej-katastrofy,1714209

Och, jak dobrze że mamy w Europie takich cudownych przywódców. Ratowanie własnego kraju to dla nich pestka. Ratowanie UE też im nie wystarcza, przyszła pora aby uratować świat! Trzeba sobie tylko zadać jedno pytanie. Gdzie zaczyna, a gdzie kończy się ten świat który trzeba ratować? Państwa o gospodarce wolnorynkowej radzą sobie znakomicie, bez pomocy z zewnątrz. W 2010 roku wzrost gospodarczy w Chinach wyniósł 10,3 %, w Katarze 16,3 %, w Brazylii 7,5 %, w Chile i w Argentynie 6,5%, w Singapurze 5,2%, w Malezji 7,0%, w Tajlandi 7,9%, Turcja 6,8%. Na tle tych państw o których nadal wielu Europejczyków nigdy nie słyszało, europejskie potęgi wypadają mizernie. Szwecja 5,7%, Niemcy 3,6%, Włochy i Wielka Brytania 1,3%, Francja 1,6%, Finlandia 3,1%, Czechy 2,3%, Portugalia 1,3%, Hiszpania -0,1%, Łotwa -0,3%, Irlandia -1%, Grecja -2,5%. Dla porównania PKB w USA wyniosło 2,7%

Szczerze? Jestem przerażony. Jak to jest możliwe, że kraje które 2 dekady temu odgrywały minimalną rolę w światowej gospodarce, albo nie odgrywały jej wcale, nagle rozwijają się najszybciej, wyprzedzają już nie tylko państwa UE ale i samo USA. Przecież ktoś musi być za to odpowiedzialny. Daleko mi do obwiniania za taki stan rzeczy UE, ale zahamowanie wzrostu w tej części świata (nie tylko w samej UE, także w Szwajcarii, Norwegii) powinno skłonić nas do przemyśleń. A może jednak zasady kapitalizmu nie przewidują możliwości łączenia się rynków, w celu powstania jednego superrynku? Może to, co UE chce nam narzucić, jest wbrew logice? Bogaci się buntują, bo wpłacają do europejskiej kasy więcej niż z niej wyciągają, a biedni bankrutują. Po kryzysie w 2009 roku, który dotknął niemal wszystkich, jedni podnieśli się bardzo szybko i spektakularnie, inni z ledwością, jeszcze inni wcale.

Czy kapitalizm można dzielić na lepszy i gorszy? Czy można być lepszym albo gorszym kapitalistą? W świetle przedstawionych liczb może się tak wydawać. Ja jestem jednak zdania, że jesteśmy oszukiwani. Mamy wolny rynek, ale ten rynek jest kontrolowany (i ograniczany) przez aparat państwowy, a więc nie jest do końca wolny. To taka fuzja socjalizmu i kapitalizmu. Obawiam się, że jesteśmy świadkami jej upadku.

24.10. Ankara (PAP) – Tureckie czołgi i pojazdy opancerzone weszły w poniedziałek na terytorium Iraku, kierując się w stronę baz separatystów kurdyjskich, skąd atakowane są tereny tureckie – poinformowały w Stambule siły bezpieczeństwa.

[...]

Partia Pracujących Kurdystanu jest uważana przez Turcję, USA i UE za organizację terrorystyczną. Szacuje się, że trwający od 1984 roku konflikt w tureckim Kurdystanie spowodował śmierć około 45 tys. ludzi.

Źródło:  http://pap.pl/palio/html.run?_Instance=cms_www.pap.pl&_PageID=1&s=infopakiet&dz=swiat&idNewsComp=244288&filename=&idnews=137656&data=infopakiet&_CheckSum=-1407192420

Ludzie walczą o kawałek ziemi dla siebie i nazywa się ich terrorystami. Dlaczego USA i UE które tak mocno promują równość, wolność i demokrację, a potępiają Kurdów którzy też chcieliby równości, wolności i demokracji. To kolejny dowód na hipokryzję wielkich mocarstw. Nasz los leży w rękach ludzi, którzy nas okłamują. To smutne.

Wydaje mi się, że wszystkie filmy są filmami prawdy, a w szczególności te których akcja toczy się w czasie rzeczywistym i przedstawiają hipotetycznie rzeczywiste wydarzenia. I takie filmy najbardziej lubię oglądać. Oczywiście fabuła, akcja, gra aktorów, to aspekty na których najbardziej się skupiamy, ale ja największą przyjemność czerpię z obserwacji tzw. scenografii. Lubię oglądać polskie filmy początku lat 90. Lubię ten klimat, a filmy doskonale oddają ówczesną rzeczywistość. Dlatego też każdy film jest chociaż po części „filmem prawdy”.

Mam mieszane uczucia co do tej inicjatywy rządu. Z jednej strony prawdą jest, że nie wiadomo co palacz wdycha, ale z drugiej strony przez rok chyba można było zlecić jakieś badania i mieć pewność. Nie zrobiono jednak tego i teraz być może w życie wejdzie kolejna ustawa, która została uchwalona na podstawie przypuszczeń ludzi nie wykształconych w tym kierunku. Nawet nie chce myśleć, że za tą decyzją może stać lobby tytoniowe, które z pewnością finansowo odczuwa odpływ klientów do „elektronicznej” konkurencji.

Jeśli idzie o zakaz palenia w miejscach publicznych, w tym w pubach, to moja ocena nie będzie obiektywna, bo sam jestem palaczem i raczej nie wyobrażam sobie takich miejsc bez papierosowego dymu. A argumentacja typu „każdego dnia w nałóg popada około 500 nieletnich” nie jest w tym przypadku na miejscu, ponieważ do pubów nieletni raczej nie chodzą. Każdy niepalący dorosły, idąc do pubu wie co go tam czeka i sam decyduje o tym czy chce tam przebywać czy nie. Czy nie łatwiej byłoby wymusić na właścicielach podział lokalu na 2 części – dla palących i niepalących? Albo na próbę stworzyć parę pubów w których panowałby zakaz palenia tytoniu? Dałoby to nam podstawy do tego żeby sądzić tak czy inaczej. Zamiast tego znowu musimy się opierać na przypuszczeniach i nawet nie jesteśmy w stanie dokonać prognozy przyszłości.

Mogę mieć tylko nadzieję, że wszystkie te działania w końcu doprowadzą do delegalizacji tytoniu.

Wcześniejsze badania przeprowadzone przez zespoły naukowe z Ugandy, Kenii i RPA wykazały, iż zabieg usunięcia napletka obniżył wskaźnik zarażenia wirusem HIV od 50% do 60%.
Doktor Robert C. Bailey z University of Illinois, który nie uczestniczył w badaniu, nazwał jego wyniki unikalnymi i ważnymi.

ONZ powinien wymusić na krajach mających problem z HIV zmianę w prawie, która mówiłaby o obowiązku usunięcia napletka. Przepis bolesny, ale mógłby uratować wielu ludzi przed śmiercią.

Ale nie ma co się łudzić. Zbyt wielu osobom tam wyżej zależy na tym, aby ludzie dalej zarażali się wirusem HIV. A ci ludzie nie zaczną nagle obrzezać się sami. I tym sposobem może kiedyś wszyscy umrzemy na AIDS.

Ebi w wieku 12 lat trafia do Feyenoordu, czyli klubu należącego razem z Ajaxem i PSV do wielkiej holenderskiej trójcy. Najpierw swoje umiejętności szlifuje w drużynie juniorów, aby później trafić do pierwszego składu, robić regularne postępy i umacniać swoją pozycję. Niestety drogę na szczyt przerywa kontuzja, a następnie dyskwalifikacja za rzekome palenie marihuany. Po powrocie na boisko Smolarek prezentuje się bardzo dobrze, ale już za rok Rotterdam opuszcza trener Feyenoordu Bert van Marwijk który nie bał się stawiać na Ebiego. Van Marwijk odchodzi do Borussii Dortmund, a Smolarek razem z nim. Przez dwa lata występów w Bundeslidze rozgrywa więcej meczów i strzela więcej bramek niż przez 5 lat w Holandii (!). Smolarek wyrobił sobie renomę w Niemczech, jego pozycja wydawała się niezagrożona. Postanawia jednak spróbować czegoś nowego i przenosi się do Hiszpanii z nadzieją, że tamtejsza liga będzie bardziej odpowiadała jego stylowi gry. Smolarek dostaje niesamowitą szansę pokazania się już w pierwszym meczu nowej drużyny. W meczu Racingu Santander z FC Barceloną wchodzi na boisko w drugiej połowie na nieco zmęczonych rywali, lecz po 10 minutach zostaje ukarany czerwoną kartką. W dalszej części sezonu Ebi strzela tylko 4 bramki i zostaje wypożyczony do słabego Boltonu Wandereres, w którym zagrał tylko kilka razy, nie strzelając przy tym żadnego gola.

W tym momencie jego kariera staje w miejscu. Od 10 sierpnia pozostaje bez klubu. Ostatnio krążyły plotki jakoby Smolarkiem zainteresowane było HSV i Hannover 96. Ebi wolał grać w drugim zespole Bundesligi (mimo, że gdy był w szczytowej formie, jego Borussia zajmowała co najwyżej 7 miejsce). W Hamburgu spędził 10 dni trenując razem z drużyną, po czym władze HSV zdecydowały, że nie podpiszą z nim kontraktu. Czy Smolarek miałby większe szanse na grę w Hannoverze? Pewnie tak, bo to klub nieco słabszy, chętniej zatrudniłby polskiego napastnika. Polscy napastnicy (i w ogóle piłkarze) mają jednak to do siebie, że uważają się za lepszych niż są w rzeczywistości. Tym sposobem największy talent polskiej piłki już drugi miesiąc nie ma klubu, nie gra regularnie i właśnie został odsunięty od szerokiej kadry polskiej reprezentacji. Ebi jednak jest zadowolony z pobytu w Hamburgu. Na pewno trochę pozwiedzał, dostał nowy dres, no i gazety znowu o nim pisały.

Jestem bardzo ciekaw jak dalej potoczą się losy Smolarka – stereotypowego polskiego piłkarza.